Jak przestać być „babą z jajami” — droga od męskiego charakteru do kobiecości

O czym jest ten materiał

Autorka dzieli się osobistym doświadczeniem pracy nad przekonaniem: „Sama wszystko zrobię” — postawą kobiety, która wchodzi w rolę mężczyzny. To nastawienie może z pozoru wydawać się atrakcyjne i skuteczne, ale w rzeczywistości niszczy życie kobiety, powodując poważne konsekwencje psychoemocjonalne i psychofizjologiczne. Prowadząca od ponad dziesięciu lat pracuje nad sobą i sama przeszła tę przemianę.

Dlaczego „męski charakter” szkodzi kobiecie

Kobieta z taką postawą może osiągnąć sukces zawodowy i rozwój, ale nie w każdej sferze życia.
Największe straty ponosi w relacjach, które są obszarem najsilniej wzmacniającym człowieka.
Brak kobiecości odbija się także na zdrowiu i wypoczynku — to już połowa z ośmiu obszarów tzw. koła harmonii życia.
Wchodząc w nie swoją rolę, kobieta zajmuje pozycję, która „rozsypuje” całą resztę życia.

Osobista historia autorki

Od dzieciństwa słyszała, że ma męski charakter — była „córeczką tatusia”, podziwiała ojca i przejmowała jego nawyki oraz sposób bycia.
Ojciec ostrzegał ją: „Będzie ci trudno znaleźć mężczyznę, bo każdego zdominujesz”.
W dorosłym życiu okazało się to prawdą: mężczyźni wydawali jej się słabi — jak sama mówi, „dmuchnie i odleci”. Jednym spojrzeniem potrafiła „spopielić” otoczenie.
Mimo atrakcyjności nie miała mężczyzn u boku i nie rozumiała dlaczego. W efekcie wszystko robiła sama i uciekała w karierę.
Tkwiła w typowym stanie: „Chcę być w związku, ale nie mogę znaleźć mężczyzny silniejszego ode mnie”.

Pytanie, które zmieniło perspektywę

Zamiast szukać silniejszego partnera, autorka zadała sobie pytanie:

„Jakiego życia tak naprawdę chcę? Jaki jest mój idealny obraz świata?”

Odkrycia, które z tego wypłynęły:

W jej wymarzonym obrazie siebie widziała kobietę delikatną, płynną, pełną wdzięku — i ten „klimat” bardzo jej się podobał.
Zaczęła przyglądać się rodzinom, które ją inspirowały i które odniosły sukces — i zauważyła, że żony w tych związkach mają pewien wspólny typ energii, do którego zupełnie nie pasowała.
Wniosek: nie chodzi o znalezienie silniejszego mężczyzny, lecz o zmianę własnej roli — rozwinięcie cech kobiecych, które przyciągną odpowiedniego partnera.

Metoda: naśladowanie i budowanie własnego stylu

Zaczęła obserwować kobiety, które podobały jej się swoją kobiecością, i po prostu je naśladować.
Z czasem z różnych elementów ukształtowała własny styl i własne rozumienie kobiecości.
Konkretne przykłady drobnych zmian: zaczęła nosić biżuterię (wcześniej tego nie robiła), zmieniła stylizacje na bardziej kobiece, częściej nosiła obcasy.
Kluczowa zasada: inni ludzie są naszym odbiciem — przez nich najłatwiej dojść do tego, kim naprawdę jesteśmy i kim chcemy być.
To właśnie w okresie tej przemiany poznała swojego męża.

Energia męska i kobieca — kiedy której używać

Autorka podkreśla, że w każdym człowieku obecne są obie energie, a sztuką jest umiejętne przełączanie się między nimi.

Sfery wymagające energii męskiej

Kariera i biznes — nie da się zbudować poważnej firmy wyłącznie na energii kobiecej.
Potrzebne cechy: wytrwałość, ambicja, jednozadaniowość, odwaga, stanowczość, czasem nawet szorstkość.
Finanse — liczenie, koncentracja, skupienie na jednym celu.
Wyjątek: jeśli chodzi tylko o twórczość i hobby, wystarczy energia kobieca.

Sfery wymagające energii kobiecej

Rodzina, komfort, wypoczynek, otoczenie, rozwój.
Potrzebne cechy: miłość, troska, tworzenie, czułość, lekkość.

Najważniejsza zasada

W relacjach nie wolno „być facetem” — czyli nie kontrolować, nie robić wymówek partnerowi. Kontrolę i stanowczość zostawiamy dla pracy i pracowników.
Bez opanowania tej umiejętności kobieta nie zbuduje zdrowego związku — będzie przyciągać ludzi słabszych od siebie, „maminsynków”.
Dojrzała kobiecość to zdolność „zakładania” różnej roli w zależności od sytuacji: inna w pracy, inna na wypoczynku, inna w związku.

Praktyczne kroki do wdrożenia

Znajdź kobiety, które są dla ciebie wzorem kobiecości, i przyjrzyj się, jak się manifestują.
Przejmij ich cechy i zacznij je realnie wcielać w życie.
Przeanalizuj koło harmonii życia — sprawdź, jakie cechy przejawiasz w każdym z obszarów.
Zastanów się, jak twoje działania wpływają na poszczególne sfery życia i jakie nawyki behawioralne musisz zmienić.
Spisz to wszystko — a zwłaszcza własny zbiór zasad: czym dla ciebie jest kobiecość i jak chcesz ją okazywać, szczególnie w relacjach.

Osobisty wgląd: agresja ukryta w stanowczości

Autorka opowiada o niedawnym odkryciu, które ją zszokowało, mimo że uważała ten temat za przepracowany:

Uważała się za osobę bardzo przyjazną, choć mąż i bliscy zwracali jej uwagę, że „czasem naciska”.
Podczas szkolenia dla kierowników (jest współwłaścicielką centrum szkoleniowego) ćwiczyła stanowcze, ale przyjazne przekazywanie zadań pracownikom. Usłyszała: „Mówisz bardzo złośliwie, dodajesz do słów mnóstwo złości”.
Okazało się, że wkładając w wypowiedź stanowczość, nieświadomie przechodziła w agresję — podświadomie utrwaliło się przekonanie, że „przez złość na pewno wszyscy wszystko zrobią”.
Od tej pory zaczęła świadomie śledzić swoją mowę: jak jasno przekazuje informacje i czy potrafi prosić.
Wzór do naśladowania: kobiety, które mówią cicho — „czy możesz mi to podać?” — i ludzie robią to, czego chcą, bo prośba jest stanowcza, ale wypowiedziana z miłością i dobrocią.

Podsumowanie

Trzeba zwracać uwagę na najdrobniejsze szczegóły swojego zachowania i sposobu mówienia — to one prowadzą do pożądanego stanu.
Nie należy odkładać tej pracy na później: postawa „ja jestem silna” niszczy, bo zmusza do ciągłego udowadniania czegoś innym.
Życie w lekkości polega na tym, by z łatwością przyjmować wszystko, co się dzieje — i właśnie to jest istotą kobiecości.
Kiedy potrafisz spokojnie, z miłością i akceptacją odnieść się do każdej sytuacji, osiągasz szczęśliwe i harmonijne życie.